mokums.punt.nl
Laatste artikelen
<<< KLEINE ENQUETE, WAT VINDT JIJ OP
DIT MOMENT VAN AMSTERDAM?
 
Lees meer...   (6 reacties)
Zo nu en dan mag ik graag eens even wat roepen, ik heb weer zo'n akelig moment. Nadat ik enige tijd geleden Barcelona in amper twintig minuten een club op zag rollen die in de Nederlandse competitie moeiteloos mee zou kunnen strijden om de prijzen bekroop me het angstige gevoel dat we in Nederland aan voetbal-hoogmoedswaanzin leiden.
 
Ajax kijkt om zich heen en koestert met de terechte liefde voor De Boer het aanvallende spelletje zoals we daar ook zo van genieten bij Barcelona. Er was een tijd dat Bert van Marwijk ook wilde spelen als de Catalaanse club, die wens kon niet worden omgezet in daden op het veld, maar toch haalde het Nederlands elftal de finale van het WK in 2010.
 
Weinigen herinneren het zich misschien, maar eigenlijk speelden we daar maar één goede wedstrijd, daarna kwam er veel geluk bij kijken. In Amsterdam zijn we niet vies van geluk maar je moet ook realistisch blijven. De hoofdreden dat de cup niet meeging naar Nederland was dat Robben een verkeerde keus maakte waardoor de Spaanse keeper nog net een grote teen tegen zijn inzet kreeg.
En wat te denken van Huntelaar? Die had toch al veel eerder de wei ingestuurd moeten worden?
 
Bert van Marwijk bleef echter maar volhouden dat 'het' moment van Van Persie aanstaande was, helaas, Robin wilde wel, maar kon niet. Faalangst, ik zeg het maar zoals ik het zie. Van Marwijk lijkt te zijn blijven steken in een Go Ahead Eagles, AZ, MVV en Fortuna Sittard mentaliteit, de top(!)clubs waar hij ooit voor speelde.
Weg met die middelmatigheid Mijnheer van Marwijk!
 
En wat nu! Huntelaar scoort iedere pot, Van Persie heeft een groots seizoen achter de rug maar in de laatste wedstrijden van zijn club Arsenal stond hij ook droog en pas toen het Engelse kampioenschap beslist leek kwam hij weer op dreef. Huntelaar was, is en blijft scherp. De afgelopen week bleek dat Klaas-Jan nog altijd de overtuiging heeft dat Nederland met hem wel kampioen was geworden, hij had iets meer vertrouwen moeten krijgen van de bondscoach, Bert van Marwijk.
 
De geschiedenis lijkt zich te gaan herhalen. Ajacieden die tweemaal achter elkaar kampioen zijn geworden mogen thuis op de bank het naderende EK gaan kijken terwijl een opgebrande Kuyt, het broekie Willems en 'superspits' Van Persie de klus moeten zien te klaren. Als je een optelsom maakt zijn we niet veel verder dan in 2010, daarom verliezen we misschien ook wel van Bayern.
Dat werd afgedaan als 'dit soort wedstrijden doen er niet toe', maar waarom speel je ze dan?
Waarom staat Van Marwijk dit soort compensatiepotjes toe als het imago van het Nederlands Elftal een deuk oploopt?
 
De Denen zullen denken, 'wat die Duitsers kunnen gaan we ook doen'. En dan komen we de voor ons onverslaanbare Portugezen en torenhoge favoriete Duitsers ook nog eens tegen. En die potjes moeten we winnen met spelers die zelf al twee jaar niets gewonnen hebben. Oudgedienden als Bouma, van Bommel en Kuyt hebben een reputatie, maar daar win je geen oorlogen (meer) mee.
 
En als Van Marwijk zo behoudend is als hij uitstraalt houden we ons hart vast. Urby Emanuelson is het meest sprekende voorbeeld van hoe het NIET moet mijnheer Van Marwijk, deze in Italië gerijpte opkomende back is precies wat we nodig hebben, ik dacht dat u dat na het verlies tegen die Manschafft en Bayern door had gekregen. 
Hoop doet leven
Natuurlijk hoop ik dat Nederland kampioen wordt, en natuurlijk hopen we met zijn allen dat vooral Duitsland het niet wordt. Maar ik hoop ook dat u, mijnheer Van Marwijk, uw biezen pakt als het dit keer weer niet lukt want zeg nou zelf, er is slechts één doel: kampioen worden, al wat daarna komt doet er niet toe.
U bent nu vier jaar bondscoach, de hoogste tijd voor een prijs vindt u niet? Nu nog de juiste keuzes maken.
Voor, tijdens, maar ook na het toernooi.

Zure naschriften
De dag nadat ik dit stukje schreef vond de heer van Marwijk het nodig om in de Amsterdamse ArenA met zijn team te verliezen van Bulgarije, zo snel had hij mij nu ook weer geen gelijk hoeven geven. De Bulgaren hebben goed gezien dat dit Oranje nog lang niet klaar is voor het EK. Helaas staat dat wel heel snel voor de deur.
 
Radioprogramma 'Echte Jannen' wist tot overmaat van ramp ook nog eens te melden dat na ieder goed toernooi Nederland teerde op dat succes door spelers uit dat toernooi voor te trekken in de hoop dat het kunstje minstens herhaald zou worden. 1976, 1980 en 1990 wezen helaas uit dat dat dramatisch afloopt.
Met een exit in de eerste ronde van het komende EK moeten we ernstig rekening houden.
 
Lees meer...
Het opzoeken van extremen, is het een vlucht of is het afreageren? Toen Rob Oudkerk bijna bezweek onder de spanningen van zijn politieke en persoonlijke leventje bracht hij een bezoek aan een straatprostituee en kon gelijk zijn biezen pakken. 
'Een kwestie van een stofje', zo verklaarde Oudkerk zijn uitstapje. En inderdaad, er zijn wetenschappers die zijn uitleg onderschrijven, als je geconfronteerd wordt met extremen die eigenlijk buiten je capaciteiten liggen ga je gekke dingen doen.
En met capaciteiten wordt dan niet alleen het persoonlijk IQ bedoeld maar ook factoren als 'binnen de grenzen van beweeglijkheid', ‘binnen de persoonlijke acceptatie’ en 'binnen de factor tijd'.
 
Zo stak in 1983 iemand een jongen dood omdat hij een andere huidskleur had. Jarenlang opgesloten zitten en daarna geconfronteerd worden met 'die vreselijke daad van destijds' drijft iemand er blijkbaar toe dertig jaar na dato maar een einde aan zijn eigen leven te maken. Over extremen gesproken.
 
Wat drijft politici als Roemer en Wilders? Is het een niet-aflatende haat tegen de Islam bij de een of het verachten van alles wat riekt naar kapitalisme bij de ander? Waarom zoekt een politicus naar extremen, uitersten? Een paar stellingen maakt hij zich eigen en worden verheven tot speerpunt, de 'oneliner' is geboren.
Het moet u en mij aanspreken en aansporen om toch vooral uiterst links of extreem rechts te gaan stemmen. Oftewel, de stellingen zijn betrokken en we mogen kiezen uit 'links' of 'rechts'. Een ‘mogen’ dat steeds meer op ‘moeten’ begint te lijken.
 
Nu dat er zich in en rond het midden van de politiek een permanent machtsvacuüm (VVD, CDA en PvdA maken al decennia lang de dienst uit) heeft voltrokken schieten steeds meer potentiële kiezers naar de buitenkant, oftewel, we lijken te polariseren.
Tegelijkertijd nemen we de standpunten van die buitenkanten er maar voor lief bij. En we accepteren zelfs de voor ons zeer nadelige bijeffecten op de koop toe. Forse bezuinigingen op de bijstand accepteren we zonder gemor ‘als de PvdA maar niet regeert’.
En de hypotheekrente en het grootkapitaal is bij de SP echt niet veilig maar toch zijn er bovenmodaal verdieners die graag een zeer sociaal Nederland zien en stemmen op Roemer.

Links en rechts bestaan echter niet meer. De man met de pet wil een betaalbare woning en iedere dag een goede warme prak op tafel, als het even kan een leuk karretje voor de deur en in ieder geval één weekje op vakantie.
De grootverdiener wil niets anders, ok, de auto en het huis zijn wat groter, de vakantie wat langer en hij eet liever een biefstuk dan een gehaktbal en een dag geen vlees is ondenkbaar. Maar in feite willen we allemaal hetzelfde, een onbezorgd bestaan.

Maar er liggen bedreigingen op de loer die de maatschappij ontwrichten. Als de arbeider ontevreden is gaat de directeur dat op een gegeven moment ook merken. Een tweedeling in de maatschappij is voor niemand goed, je kunt geen hek om je huis of buurt zetten om alles wat je minder bevalt buiten de deur te houden.

Dertig jaar geleden was het ‘hip’ om weer eens wat anders dan de standaardprak te eten, we gingen naar exotische landen en iedereen moest het weten. Auto’s gingen we ‘en masse’ uit het verre oosten halen.
Werkloosheid heeft in Nederland altijd bestaan, maar toch haalden we gastarbeiders uit hun arme bestaan om hier het vuile werk te doen. Werk waar we als Nederlander nog altijd geen trek in hebben. Maar met die schijnbare ‘luxe’ kregen we er ook een keerzijde bij, andere culturen eisten hun bestaansrecht op, hun plek in de maatschappij en respect voor hun normen en waarden.
 
Maar wat als die grondrechten van ieder individu botsen met diepgewortelde gewoontes? Regulering door regeringen is altijd uitgebleven, eigenlijk kon de politiek niet goed reageren op de veranderende maatschappij.
Het denken in ‘hokjes’ stond als het ware een goed beleid in de weg. En dat heet democratie. Wat het volk denkt en wil moet zich vertalen in beleid, de Raad van State moet een afspiegeling zijn van de maatschappij. De regering idem dito. Dat de programma’s van de partijen die een regering moeten vormen niet bij elkaar passen doet weinig ter zake, Nederland is het land dat de poldercultuur heeft uitgevonden dus sluiten we compromissen.

Maar krijgen we zo eigenlijk geen van allen niet wat we beoogden? Onze volksvertegenwoordigers doen slechts gedeeltelijk wat ze beloven en dus niet altijd wat wij willen. En wij zijn toch het volk?
Rond het midden van de politiek is het dus al lastig samenwerken en nu kiezen we voor nog grotere extremen, de SP en de PVV. En waarom? Omdat we uit de EU moeten? Omdat de Moslims er maar uit moeten? Omdat de AOW leeftijd niet omhoog mag? Omdat de banken aangepakt moeten worden? Omdat de hypotheekrente niet mag worden afgeschaft?

Nog persoonlijkere belangen dan ooit spelen een steeds grotere rol bij de keuzes die we maken. De maatschappij polariseert terwijl we inmiddels toch moeten weten dat dat echt niet helpt. Is er geen andere oplossing?

Samenwerking voordat we tot stemming overgaan. Een samensmelting van politieke partijen zal er wel niet in zitten maar een kiesdrempel zou wel voorkomen dat een partij als de SGP bepalend kan zijn voor wat er in de Eerste Kamer gebeurt. Met alle respect, maar het is toch te zot voor worden, dat slechts één zetel voor zestien miljoen mensen een verschil kan maken. Zijn we niet doorgeschoten in acceptatie ten gunste van onze eigen belangetjes?

Een zakenkabinet zoals in Griekenland en Italië is de oplossing niet, daar zitten voorbijgangers in, die stellen orde op zaken maar kijken niet verder dan een paar jaar vooruit. Dat vertaalt zich in kortzichtig beleid dat offers vraagt van de burgers ten behoeve van een groter belang. Maar de man in de straat ziet dat hogere doel niet altijd. Is ook lastig als je je eigen koopkracht en dus leefomstandigheden ziet afbrokkelen.

Wellicht is het tijd voor een grote middenpartij die vanuit de burgerij komt. Geen opgelegde ideologie maar grondbeginselen die uitgaan van persoonlijk geluk voor iedereen die deel wil uitmaken van onze maatschappij. En zich dus aan de normen en waarden wil houden die we samen opstellen.
Conformeer je je er niet aan dat doe je ook niet mee en hoef je niets te verwachten. Links en rechts bestaan al lang niet meer maar de gevestigde politieke orde wil ons nog steeds laten geloven dat dat wel zo is. Pas als burgers bereid zijn die kortzichtigheid opzij te zetten gaan we weer graag shoppen in oosterse winkels, bezoeken we vreemde culturen en proberen we de Somalische keuken uit.
Kortom, dan vindt acceptatie plaats zonder morren.

PRAAT ME DUS NIETS AAN!
 
Lees meer...   (3 reacties)
Johannes van Dam is de onbetwiste hoofdbewaker van de Amsterdamse keuken, als hij langs is geweest en je keuken als 'goed' heeft bestempeld weet 'tout' Mokum waar je met een gerust hart kunt gaan eten.
 
Op basis van twee jaar columns en lijstjes heeft MokumsNL een Top25 samengesteld. Je vindt hem HIER.
Lees meer...
In 2012 wordt er een pad geopend dat je langs 300 kilometer geschiedenis voert. Het begint bij de Hollandsche Schouwburg en loopt tot aan Hooghalen waar op tien kilometer Kamp Westerbork ligt waar ruim honderd duizend Nederlandse Joden werden 'verzameld' om vervolgens te worden vermoord in een van de Duitse vernietigingskampen.
 
Om de herinnering aan de verschrikkingen levend te houden opdat zoiets nooit meer gebeuren zal is het Westerborkpad aangelegd.
 
Lees er HIER meer over.
Lees meer...
De toekomst van het Jordaanfestival is uiterst onzeker geworden nu de gemeente van Amsterdam een aantal optredens verboden heeft. Is dit een dictatuur of zo?. Het moet ook niet gekker worden.
 
Als Ajax thuis speelt stromen er 50.000 fans de stad in die duizenden supporters van de tegenpartij tegenkomen, sterker nog, als Ajax straks tegen Madrid speelt komen de ergste hooligans an Spanje naar onze mooie stad.
 
Daar hoor je de gemeente niet over, ze zetten  honderden politie-agenten in terwijl een festival als het JF zelf voor de veiligheid moet zorgen. De regeltjes zijn niet te tellen en worden ieder jaar talrijker en zwaarder. De 2011 versie van het JF ging nog maar net door, dat geeft te denken.
Kan Amsterdam nog wel een festival aan waar tien duizend mensen op afkomen? Een enkeling suggereerde zelfs om het volgend jaar maar in Rotterdam te houden, gekheid natuurlijk, maar er zit wel een kern van waarheid in. Er kan steeds minder in Mokum, we worden als het ware door Rasputin aan de Amstel langzaamaan doodgeknuffeld.
 
JORDAANFESTIVAL
Lees meer...   (8 reacties)
Hoewel de vermeende topgangster van de Amsterdamse onderwereld begin 2011 onder de ogen van de nationale recherche werd doodgeschoten gaan de geruchten omtrent wie Stanley nou werkelijk was ook na zijn dood gewoon door.

In het verleden wist Hillis opzien te baren door op televisie te verklaren dat het aan hem toegeschreven criminele gedrag schromelijk overdreven was. Jarenlang wist hij uit handen te blijven van justitie wat de schijn opwekte dat hij een informant zou kunnen zijn. Stanley Hillis, dubbelleven?

Er zijn grote zaken aan het licht gekomen door verraad maar nimmer is de link naar Stanley Hillis meer geworden dan wat verdachtmakingen, niemand kon er zijn vinger op leggen. Misdaadjournalisten doken met graagte op figuren als Holleeder en Soerel maar Hillis leek ook voor hen te zijn opgegaan in rook. Hillis werd volgens sommigen vaak in Spanje gesignaleerd maar foto's doken nooit op.

Vast staat dat Hillis een bedrijf had, maar dat met name zijn compagnon op de voorgrond stond. Hoe een vermeende zware Nederlandse crimineel die gezocht werd op een Spaans eiland een dienstverlenend bedrijf kon exploiteren lijkt een voor eeuwig onopgelost raadsel te blijven.

Hillis kwam onder zeer merkwaardige omstandigheden om het leven. Enkele vragen zijn nooit beantwoord. Zoals; hoe kon het dat er in een overvolle straat één lege parkeerplaats was naast de kar met huif waarin twee rechercheurs zaten. De plek waar Hillis later zou worden doodgeschoten.
 
Lees meer...   (1 reactie)
De huidige bestuurders van AFC Ajax zullen gek opkijken want ik geloof best dat ze er niet van op de hoogte zijn dat Ajax langer bestaat dan vaak gedacht. Ajax zou opgericht zijn op 18 maart in 1900 maar feitelijk is dat niet juist. Zeker, het huidige Ajax, zijn statuur, is inderdaad in 1900 als zodanig ingeschreven maar de geschiedenis van de mooiste club van Nederland gaat toch echt verder terug!

Allereerst de mythe over de naam
Toen Ajax werd opgericht (dat was in 1893 en niet in 1900 maar daarover straks meer) is er gekozen voor een aansprekend figuur uit de Griekse mythologie. Ajax was namelijk een studentenvereniging, een voetbalclubje van studenten die les kregen in oude geschiedenis waaronder, uiteraard, die van de Romeinen en de Grieken.
Nu zijn er twee helden in de Griekse geschiedenis beschreven die dezelfde naam hebben, de Grote en de Kleine Ajax, maar het staat niet vast of deze twee misschien niet één en dezelfde figuur waren! Maar oké, als je de afbeeldingen bekijkt van deze 'twee' helden zijn er verschillen te ontdekken.

De afbeelding van Ajax 1 (de Grote) lijkt niet echt op de figuur die in het Ajax logo heeft gestaan dat zo'n twintig jaar geleden is vervangen door het huidige (de elf lijntjes die samen de 'kop' van Ajax vormen.)
Deze Griekse held vocht in de Trojaanse oorlog (zo'n 1100 jaar voor Christus) maar stierf uiteindelijk doordat hij in zijn zwaard...lees HIER het gehele artikel.
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl